رحمت دا دریا الہٰی تے ہر دم وگدا تیرا جے اک قطرہ

رحمت دا دریا الہٰی تے ہر دم وگدا تیرا جے اک قطرہ

بخشیں مینوں تے کم بن جاندا میرا تے سارے کہندے تیرا تیرا تے میں وی آکھاں تیرا تیرا تے مولا کج نہیں جاناں جو توں وی کہہ دے تیرا تے خس خس جتنا قدر نی میرا میرے صاحب نوں وڈیائیاں تے میں گلیاں دا روڑا کوڑا مینوں محل چڑہایا سایاں میں نیوا میرا مرشد اچا تے میں اچیاں دے سنگ لائی صدقے جاواں انہاں اچیاں کولوں جنہاں نیویاں نال نبھائی تے حجر تیرا جے پانی منگے تے میں کھوں نیناں دے گیڑاں او دل کردا تینوں سامنے بٹھا کے تے میں درد پرانے چھیڑاں تے سپنے وچ مینوں ماہی ملیا تے میں گل وچ پا لئیاں باہنواں تے ڈردی ماری میں اکھ نا کھولاں کتھے فیر وچھڑ نا جاواں تے سہہ سہہ جوڑے سنگت دے ویکھے تے آخر وتھاں پئیاں او جناں بنا اک پل سی نا لنگدا او شکلاں یاد نہ رہئیاں تے باغ تیرے دی راکھی کر کر تے میں ساری عمر گذاری تے جدوں پھل پکن تے آیا تے لے گئے ہور وپاری باپ مرے سر ننگا ہوندا تے ویر مرن کنڈ خالی ماواں باج محمد بخشا تے کون کرے رکھوالی بھائی بھائیاں دے درد ونڈاندے تے بھائی بھائیاں دیاں بانھواں تے باپ سراں دے تاج محمد ماواں ٹھنڈیاں چھاواں تے اچیاں لمیاں ڈالیاں تے گھنیاں جنہاں دیاں چھاواں ہر اک چیز بازاروں لبھدی تے نہیں لبھدیاں نے ماواں